A2A v1.0 pozwala agentom AI gadać przez platformy

Microsoft wrzucił do Microsoft Agent Framework dla .NET pełne wsparcie dla A2A Protocol v1.0, otwierając agentom AI drogę do komunikacji niezależnie od platformy, na której działają.

Multi-agent to nie zabawka — tu chodzi o produkcję

Do tej pory największy ból przy skalowaniu systemów wieloagentowych był prozaiczny: agent zbudowany w jednym frameworku nie umiał gadać z agentem z innego ekosystemu. Każda firma budowała własne mosty, własne adaptery, własne formaty wiadomości. A2A (Agent-to-Agent) Protocol to próba wbicia w to standaryzowanego kołka.

Protokół v1.0 definiuje wspólny format wymiany zadań, kontekstu i wyników między agentami. Nie trzeba wiedzieć, co siedzi po drugiej stronie — czy to LangChain, CrewAI, czy własna implementacja klienta. Jeśli oba agenty mówią A2A, rozumieją się.

Microsoft Agent Framework dla .NET dostał w tej aktualizacji klienta i serwer A2A, gotowe do podłączenia w kilku linijkach kodu.

Jak to działa pod maską?

A2A opiera się na modelu klient-serwer. Agent wysyłający zadanie to klient, agent przyjmujący i wykonujący — serwer. Protokół obsługuje zarówno komunikację synchroniczną (czekasz na odpowiedź), jak i asynchroniczną ze strumieniowaniem — przydatne, gdy zadanie trwa dłużej niż kilka sekund.

Każde zadanie w A2A ma ustandaryzowaną strukturę: identyfikator, stan, dane wejściowe i wyjściowe w formacie Parts — czyli fragmentów treści różnego typu. Agenty mogą zwracać tekst, pliki, dane strukturalne. Protokół śledzi też historię konwersacji między agentami, co przy złożonych pipeline’ach robi realną różnicę.

Agent Card to kolejny element — rodzaj wizytówki agenta, którą serwer udostępnia pod stałym endpointem. Klient może ją odpytać i dowiedzieć się, jakie zadania dany agent obsługuje, zanim cokolwiek wyśle.

Czy to już standard branżowy?

A2A Protocol nie wyszedł z próżni — Google ogłosiło go wcześniej jako propozycję otwartego standardu, a Microsoft dołączył do grona firm, które go implementują. To trochę inna strategia niż MCP (Model Context Protocol) od Anthropic, który adresuje komunikację modelu z narzędziami, nie agentów między sobą.

Oba protokoły mogą działać równolegle — MCP do podłączenia agenta do narzędzi i danych, A2A do komunikacji między agentami. Microsoft Agent Framework wspiera już oba.

Czy A2A faktycznie stanie się de facto standardem, zależy od tego, czy inne frameworki rzeczywiście go wdrożą. Na razie deklaracje są, implementacje — w trakcie.

.NET developers dostają gotowe klocki

Dla programistów .NET konkret wygląda tak: pakiet NuGet Microsoft.A2A zawiera A2AClient do wysyłania zadań i A2AServer do ich odbierania. Serwer można odpalić jako middleware w ASP.NET Core, klient działa z HttpClient pod spodem.

Framework obsługuje automatyczne serializowanie i deserializowanie wiadomości A2A, zarządzanie stanem zadań i streaming przez Server-Sent Events. Nie trzeba samodzielnie implementować protokołu od zera — wystarczy zarejestrować własnych handlerów zadań.

Microsoft udostępnił też przykłady integracji z Semantic Kernel, swoim głównym frameworkiem do budowania aplikacji AI w .NET.

Co to daje firmom budującym agenty na produkcji?

Organizacje, które dziś mają kilka oddzielnych agentów robiących różne rzeczy — jeden do obsługi zapytań, drugi do analizy dokumentów, trzeci do integracji z ERP — mogą zacząć łączyć je w spójne pipeline’y bez pisania warstwy integracyjnej od zera.

Cross-organizacyjna komunikacja to osobny przypadek: dwie firmy mogą wystawić sobie agenty przez A2A i automatyzować procesy między organizacjami bez dzielenia się kodem ani infrastrukturą. Wystarczy wspólny protokół i uwierzytelnianie na poziomie HTTP.

Dokumentacja A2A v1.0 w Microsoft Agent Framework jest już dostępna, a repozytorium na GitHubie zawiera działające przykłady dla trzech scenariuszy: prostego echo agenta, agenta z narzędziami i wieloagentowego pipeline’u z orkiestracją.