BUILD 2026: Microsoft scala AutoGen i Semantic Kernel w jednym SDK

Microsoft Agent Framework 1.0 GA wylądował 2 kwietnia 2026 roku, a BUILD 2026 przyniósł pierwszą dużą rundę rozszerzeń - Agent Harness, Hosted Agents, CodeAct i kilka pomniejszych aktualizacji.

AutoGen i Semantic Kernel w jednym miejscu

Przez lata oba projekty rozwijały się równolegle, generując zamieszanie wśród deweloperów, którzy musieli wybierać. MAF 1.0 zamknął tę historię: jeden SDK, te same API w .NET i Pythonie, jeden punkt wsparcia. Framework dostarcza czysty model programistyczny - chat clients, tools, integracje MCP, context providers, middleware i wieloetapowe workflows.

Agent Harness: co konkretnie dostają deweloperzy?

Agent Harness to warstwa łącząca reasoning modelu z faktycznym wykonaniem. Jedna metoda (AsHarnessAgent) zamienia dowolny chat client w pełnoprawnego agenta. Microsoft wbudował tu kilka mechanizmów, które wcześniej każdy deweloper musiał kleić samodzielnie.

Automatyczna kompakcja kontekstu monitoruje zużycie tokenów i kompaktuje historię chatu w trakcie pętli - agent nie wysypie się po długiej sekwencji wywołań narzędzi. FileMemoryProvider daje pamięć sesji zapisywaną lokalnie w agent-file-memory/{session}/, więc agent pamięta notatki między turami bez zewnętrznej bazy danych.

Szczególnie ciekawy jest BackgroundAgentsProvider - deleguje podzadania do agentów-dzieci działających równolegle. Fan-out orchestration bez pisania własnego schedulera. Do tego dochodzą:

• TodoProvider - śledzenie zadań w stanie sesji
• AgentModeProvider - tryby “plan” i “execute”, żeby agent nie mieszał planowania z działaniem
• AgentSkillsProvider - modułowe wstrzykiwanie umiejętności z pliku systemu
• ToolApprovalAgent - reguły “don’t ask again” dla wrażliwych wywołań narzędzi
• OpenTelemetryAgent - automatyczne trace’owanie zgodne z Semantic Conventions

Shell execution dostępny na razie tylko w .NET przez sandboxowanego ShellExecutora.

Czy Microsoft rzeczywiście robi to lepiej niż LangChain czy CrewAI?

To pytanie, które zadaje sobie każdy, kto już zainwestował czas w inne frameworki. MAF ma jedną realną przewagę: Microsoft backuje to komercyjnie i utrzymuje paritet między .NET a Pythonem - rzadkość w ekosystemie agentowym zdominowanym przez projekty python-first.

Instruction merging działa prosto: instrukcje harness’a idą pierwsze, potem twoje własne. Żadnych konfliktów priorytetów, które psują zachowanie agenta. Pluggowalne backendy storage pozwalają podmienić domyślny FileMemoryStore na blob storage lub cokolwiek implementującego AgentFileStore.

Słabość? Web search i shell execution to na razie hosted tools z ograniczeniami platformowymi. Deweloperzy stawiający własną infrastrukturę będą musieli poczekać na szerszą dostępność lub samodzielnie podpiąć własne narzędzia.

CodeAct i Hosted Agents

Microsoft ogłosił CodeAct - tryb, w którym agent generuje i wykonuje kod zamiast sekwencji wywołań narzędzi. To podejście, które Anthropic testował z Claude, a OpenAI wdrożył w Codex. MAF dorzuca to do wspólnego runtime’u, co oznacza, że ten sam agent może przełączać się między klasycznym tool-calling a code execution w zależności od zadania.

Hosted Agents to opcja dla firm, które nie chcą zarządzać własnym runtime’em. Szczegóły dotyczące cennika i dostępności Microsoft ma ogłosić osobno - na razie to preview.

Środowisko developerskie dojrzewa szybko

MAF 1.0 pojawił się zaledwie 62 dni przed BUILD 2026. Tempo wydań sugeruje, że Microsoft traktuje ten framework jako jeden z priorytetów platformowych, nie jako projekt badawczy. Konwergencja AutoGen (ponad 40 tys. gwiazdek na GitHubie przed fuzją) z Semantic Kernel w jeden produkt dała bazę użytkowników, której LangChain musiałby pozazdrościć.

Czy CodeAct w MAF będzie działał równie sprawnie jak w zamkniętych środowiskach Anthropic i OpenAI - to pokaże praktyka produkcyjna w kolejnych miesiącach.